جمعه ۳۱ فروردين ۱۳۹۷

همراه با قرآن

صفحه نخست مطالب قرآنی احکام قرآنی احكام قرآنى آيت الله بهجت (مد ظله)

احكام قرآنى آيت الله بهجت (مد ظله)

احكام عملى قرآن

1- آب كشيدن قرآن نجس لازم است، هر چند قرآن غير قابل استفاده شود.

2- نوشتن قرآن با خون يا نجس يا متنجّس ديگر حرام است و حرمت آن از نجس كردن قرآن شديدتر است و محو آن لازم است.

3- اگر آيه و يا كلمه‌اى از قرآن مانند "اللّه" قيچى شده باشد، دست زدن بدون وضو به آن آيه يا كلمه جايز نيست.

4- دست زدن به كلماتى مانند "بسمه تعالى" يا "هو" يا كلمات فارسى مانند "خدا" و غيره بدون وضو جايز نيست.

5- كلماتى مانند "بسمه تعالى" و "اللّه" اگر به زبان‌هاى خارجى هم نوشته شوند، جزو اسماى متبرّكه محسوب مى‌شوند.

6- دست زدن به سايه‏ى آيه‏ى قرآن كه مثلاً روى در حياط، آهن برى شده، بدون وضو ظاهرا اشكالى ندارد.

7- دست زدن بدون وضو به آبى كه چند ورق از قرآن يا كلمه "اللّه" در آن افتاده است، اشكال ندارد.

8- قرآنى كه قابل استفاده نيست را بايد در جايى كه موجب هتك و يا نجاست نشود دفن نمود و از سوزاندن اجتناب كرد.

9- اگر شخصى بر روى روزنامه‌اى بنشيند كه ممكن است آيه يا حديثى روى آن نوشته شده باشد در صورت يقين يا اطمينان به چنين نوشتارى، از كارهايى كه موجب هتك است، بايد اجتناب نمود.

10- چاپ كردن الفاظ جلاله و ائمه - عليهم السّلام - بر روى جاكليدى يا وسايل ديگر، در صورتى كه موارد استفاده آن، هتك محسوب نشود، بى‏اشكال است.

11- اسماى متبركه را بايد به نحوى كه موجب هتك نشود به طور كامل آن را محو كنند و يا در رودخانه يا چاه تميز بيندازند.

12- قطعه قطعه كردن اسماى متبركه كه غير قابل خواندن شوند و پاره كردن آنها جايز نيست، ولى محو كردن آنها جايز است.

13- اسامى متبرّكه كه در خيابان‏ها بر روى زمين افتاده، كسى كه آنها را ببيند بايد آنها را بردارد و احترام كند.

14- انداختن اسماى متبركه در نهرها و جوى‌هائى كه آب جارى دارد، مانعى ندارد.

15- اگر حيوان حلال گوشتى صفحه‏اى از قرآن را ببلعد صاحب حيوان ظاهرا وظيفه‏اى ندارد.

16- قرار دادن قرآن‏هاى قديمى و بدون استفاده در دستگاه‏هايى براى خمير كردن آنها جايز نيست.

17- حك كردن آيات قرآن روى قبرها اگر محل عبور و مرور است، جايز نيست.

18- مسؤولان گورستان مى‏توانند از حك كردن آيات قرآن روى قبرها جلوگيرى كنند بلكه اگر در مورد هتك است واجب است جلوگيرى نمايند.

19- محو كردن لفظ جلاله "اللّه" يا آيه‏ى قرآن روى سنگ‏هاى قبر، بدون اجازه‏ى صاحب آنها، در صورت دسترسى نداشتن به آنها، اگر در معرض هتك است، جايز است.

20- اگر روى قطعه يا شمش طلا، قرآن يا اسم جلاله حكّ شده باشد آب كردن چنين طلاهايى اگر موجب هتك آن نباشد اشكال ندارد، مانند محو كردن آنها.

21- نوارهايى كه آيات قرآن در آنها ضبط شده است حفظ حرمت آنها خوب است.

22- قرار دادن قرآن در اختيار دانش‏آموزان بهايى، يا اهل كتاب اشكال دارد.

23- خالكوبى اگر مشتمل بر ضرر رساندن قابل توجه به نفس نيست، اشكال ندارد و اما خالكوبى اسامى ائمه - عليهم السّلام - و نجس نمودن يا دست كشيدن بدون طهارت بر آنها، اشكال دارد.

24- استفاده از ظروفى كه آيه‌هاى قرآن در آنها حكّ شده است اگر موجب نجس شدن نباشد مانعى ندارد، بلكه گاهى به آنها تبرّك هم مى‏شود.

25- فاصله انداختن در بين بخش‏هاى اذان به وسيله‏ى قرآن يا دعا اگر خيلى طولانى نباشد، جايز است.

26- بچه غير بالغ اگر به نحو صحيح وضو بگيرد مي‏توانيم قرآن به دست او بدهيم.

27- جايز است ميّت را با كفنى كه سر تا پاى آن قرآن و دعا و اسماء و كلمات مقدّسه نوشته شده كفن كنند. و اولى بلكه احوط مراعات امن از نجاست و قذارت است.

28- گرفتن اجرت در برابر تعليم قرآن، اشكال ندارد.

29- خواندن قرآن يا دعا در نماز اشكال ندارد، مگر چهار آيه‏اى كه سجده واجب دارند و يا دعا به گونه‏اى باشد كه به نظم واجب در قرائت و يا ذكر صدمه بزند و يا نفرين بر مؤمن باشد كه در اين صورت‏ها نماز باطل مى‏شود.

30- كسى كه از شنيدن قرآن با صداى نيكو لذت بيشتر و توجه افزون‏ترى نسبت به خواندن آن دارد، مى‏تواند همراه با شنيدن، خود نيز قرآن بخواند تا ثواب قرائت را هم ببرد و هم چنين مى‏تواند از باب "فاستمعوا و انصتوا" رفتار كند.

31- اگر كسى قرآن بخواند براى اين كه به ديگران قرائت يا صداى خوب خود را بفهماند، اگر از باب ايجاد انگيزه در ديگران نباشد، ريا مى‏شود.

32- تلاوت قرآن به خواندن آن است به زبان البته هر چه با تأنّى و دقت خوانده شود مطلوب‏تر است و كسى كه نذر خواندن كرده، بايد به طور صحيح آن را به زبان بخواند.

33- خوابيده قرآن خواندن، اگر فقط خواندن قرآن باشد، اشكال ندارد.

34- اگر نمازگزار يك عبارت از آيات قرآن را به نيّت غير قرآن بخواند، اگر تحت عنوان ذكر و دعاى داخل نباشد، نماز باطل مى‏شود.

35- فراگرفتن صوت قرآن كريم از نامحرم، درست نيست.

36- قرائت قرآن نزد نامحرم اگر با صوتِ بلند باشد بلكه مطلقا اشكال دارد.

37- شخصى كه غسل جنابت كرده، براى نماز نبايد وضو بگيرد و وظيفه‏ى او در مسّ كتاب قرآن و موارد ديگرى كه مشروط به وضو است فرقى نمى‏كند.

38- گرفتن اجرت در برابر تعليم قرآن، اشكال ندارد.

39- اگر كسى به ديگرى قرآنى را هديه بدهد، مى‏تواند آن را پس بگيرد.

40- خواندن آيات قرآن، دعا و ذكر اگر باعث اخلال به نماز شود، اگر به نظم واجب در قرائت و يا ذكر صدمه بزند، نماز باطل مى‏شود.

41- نماز خواندن بر سجاده‏ها يا قاليچه‏هايى كه در آن آيات قرآن و اسماى مقدسه بافته شده است، صحيح است ولى آيات و اسماء را زير پا قرار ندهند.

42- قرائت قرآن و نماز با صداى خوب به گونه‏اى كه تحسين شنوندگان را برانگيزد، خوب و مطلوب است.

--------------------------------------------------------------

منبع: پايگاه اينترنتى حضرت آيت الله العظمى بهجت

 

احكام متفرقه قرآنى

1 - كسى كه در تنگى وقت نماز، بايد تيمم كند اگر به قصد قربت يا براى كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است و اگر براى خواندن آن نماز وضو بگيرد باطل است. (رساله آيت الله بهجت - مساله 275)

2 - مكروه است در نماز صورت را كمى بطرف راست يا چپ بگرداند و محل سجده را فوت كند و دهن دره كند و با ريش و دست خود بازى كند و انگشت‌ها را داخل هم نمايد و آب دهن بياندازد و آب بينى و خلط سينه را بگيرد و بخط قرآن يا كتاب يا خط انگشترى نگاه كند، بلكه هر كارى كه خضوع و خشوع را از بين ببرد، مكروه مى‏باشد. (رساله آيت الله بهجت - مساله 903)

3 - اگر در نماز در صحيح بودن چيزى شك كند، مثلاً تكبيرة الاحرام گفت يا حمد خواند و يا آيه‏اى را خواند و شك كرد صحيح گفته يا نه، نبايد به شك خود اعتنا كند. (رساله آيت الله بهجت - مساله 923)

 

احكام قرآنى بانوان

1- همراه داشتن قرآن داخل غلاف براى حائض مكروه است.

2- دست زدن حائض به حاشيه قرآن و بين سطرها مكروه است.

3- زن حائض مى‏تواند در مجالس ختم قرآن كه معمولاً در ماه مبارك رمضان تشكيل مى‏شود شركت كند و قرآن را گوش بدهد استماع قرآن اشكال ندارد و با شنيدن آيه سجده بايد سجده كند و طهارت در آن شرط نيست.

4- آيه سوره‏ى سجده‏دار كه در دعاى كميل يا ادعيه ديگر وارد شده، اگر زن حائض ندانسته يا از روى غفلت تلاوت كند، اشكال ندارد.

5- اگر خانمى مى‏داند كه دعاى كميل يا دعاهاى ديگر را شروع كند وقتى به آيه سوره سجده‏دار رسيد، از روى غفلت آن را قرائت خواهد كرد آن موضع را علامت بگذارد كه آن را نخواند.

6- توقف در مسجد و رساندن جايى از بدن به خط قرآن و كارهاى ديگرى كه بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است و آنچه بر حائض واجب، مستحب، و مكروه است، بر نفساء هم واجب، مستحب، و مكروه مى‏باشد.

7- خواندن قرآن توسط زن در حضور مرد و استماع آن موجب فساد است و مجاز نيست.

8- مصيبت خواندن و يا دعا خواندن و يا قرآن خواندن توسّط زن، با توجّه به اين كه مرد يا مردانى صدايش را مى‏شنوند، احتياط در ترك است.

--------------------------------------------------------

منبع: پايگاه اينترنتى حضرت آيت الله العظمى بهجت

ذکر ایام هفته

تدبر در قرآن